Συνέντευξη στην Άννα Παχή

Η Μαρία Ναούμ μιλά στο iart.gr για την όμορφη πλευρά των ανθρώπων, την αγάπη της για την τέχνη της φωτογραφίας και την πορεία της στο χώρο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουμε πως δεν έχουμε φωτογένεια. Ισχύει αυτό;

Όλοι ανεξαιρέτως, έχουν μια όμορφη πλευρά. Ακόμη κι αν εσύ δεν τη βλέπεις, τη βλέπουν οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά σου. Υπάρχει, το θέμα είναι να τη βρεις. Σε κάθε ατομική φωτογράφιση, προσπαθώ να γνωρίσω τον άλλον. Είναι πολύ σημαντικό να τον εκφράζει αυτό που κάνω. Φυσικά, μπορώ να σε δείξω όπως θέλεις, προτιμώ όμως να υπάρχει ο εαυτός σου στη φωτογραφία, να πάρω αυτό το «παραπάνω», που εσύ δε μπορείς να δεις. Βέβαια, παίζουν ρόλο οι γνώσεις, ο φωτισμός, οι γωνίες… Φωτογραφίζω συχνά ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με το modeling, στις φωτογραφίες όμως, δείχνουν μοντέλα. Δε διορθώνω σωματικές ατέλειες, ίσως μόνο στην επιδερμίδα, καθώς, ένα σπυράκι ας πούμε, μπορεί να το έχεις σήμερα, αλλά όχι την επόμενη μέρα. Εκείνο που πρέπει να βρεις, είναι η σωστή γωνία κι ο κατάλληλος φωτισμός. Το έχω βιώσει πρώτη εγώ, όταν κάποτε με φωτογράφισε ένας εξαιρετικός φωτογράφος. Είδα το αποτέλεσμα κι  άλλαξα γνώμη για τον εαυτό μου, βρήκα μια ωραία του πλευρά που είχα ξεχάσει. Δεν αλλοίωσε τα χαρακτηριστικά μου, απλά τόνισε αυτά που έπρεπε.

Δεν είναι εύκολο αυτό..

Ξέρω, από την εμπειρία μου, πως είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δε λειτουργούν όλοι οι φωτογράφοι το ίδιο. Το στήσιμο του χεριού για παράδειγμα, μπορεί να αλλάξει όλο το κάδρο. Πόσες φορές έχεις δει φωτογραφία σου και σκέφτηκες «δεν είμαι έτσι». Όντως δεν είσαι, αλλά η στάση, η γωνία, σε αλλοιώνουν. Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρείς.

Πως ασχολήθηκες με τη φωτογραφία;

Ξεκίνησα τη φωτογραφία ταυτόχρονα με τη ζωγραφική. Ως ζωγράφος, έχω κάνει εκθέσεις ομαδικές και διεθνείς, καθώς και μια ατομική. Απλώς πλέον δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ. Και τα δυο γεννήθηκαν μόνα τους μέσα μου. Το πρώτο πράγμα που αγόρασα με δικά μου λεφτά στα 16, ήταν μια φωτογραφική μηχανή. Το έφεραν  οι συνθήκες, παρακολουθούσα ένα φωτογράφο, έκανα σεμινάρια… Έτσι έφτασα εδώ. Αγαπώ πάρα πολύ τη φωτογραφία. Φωτογραφίζω ανθρώπους που με εμπιστεύονται χωρίς να έχουν πάει ποτέ σε επαγγελματία φωτογράφο και όλοι λένε «δε θα βγω καλά». Ύστερα, τους βγάζεις μια φωτογραφία που λατρεύουν. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη επειδή βλέπω συχνά φωτογραφίες μου σε προφιλ.. Υπάρχουν ηθοποιοί, νέοι κυρίως που εκστασιάζονται με τις φωτογραφίες που τους τραβάω. Θα το ξαναπώ, για μένα δεν υπάρχει το «δε βγαίνω καλά». Το ψάχνω πάρα πολύ, θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο καλλιτέχνη παρά επαγγελματία, καθώς με ενδιαφέρει περισσότερο το αποτέλεσμα.

Γιατί, νομίζεις, πιστεύουμε πως «δε βγαίνουμε καλά»;

Μερικές φορές, η ζωή και οι συνθήκες μας παρασύρουν και χάνουμε την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας όταν είμαστε νέοι, τότε που νιώθουμε όμορφοι, ωραίοι και σέξυ, πιστεύουμε ότι ο κόσμος γυρίζει γύρω μας. Αυτό δεν αλλάζει. Εμείς αλλάζουμε γιατί απλώς, σταματάμε να το βλέπουμε. Χανόμαστε, κλεινόμαστε μέσα σε ένα «κουτάκι», μας ενδιαφέρει να προλάβουμε, να κάνουμε πράγματα, δε δίνουμε σημασία σε μας. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν μπορώ να θυμίσω σε κάποιον την όμορφη πλευρά του εαυτού του με μια ωραία φωτογραφία, να τον κάνω χαρούμενο.

Υπάρχει πάντα αυτός ο εαυτός, απλώς θάβεται κάτω από την καθημερινότητα.

Αρκεί κάποιος να τον δει και να σου δείξει ότι «κοίτα, είσαι κ α ι αυτό». Κυνηγάω τα πορτραίτα ξέρεις. Μπορεί να φωτογραφίσω κάποιον που δε γνωρίζω απλά επειδή θα με εμπνεύσει. Όταν μιλάς, όταν ζεις κάτι, φαίνεται. Εκείνη την ώρα λάμπεις. Εκείνη την ώρα λειτουργώ ως καλλιτέχνης. Αυτό νομίζω ότι κάνει τη διαφορά και η προσοχή στη λεπτομέρεια φυσικά. Μου δίνει μεγάλη χαρά το γεγονός ότι πολύ συχνά μου τηλεφωνούν για να μου πουν πόσο αρέσουν οι φωτογραφίες μου.

Δεν μπορεί να είναι όλα ρόδινα.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχει και η άλλη πλευρά, του κακώς εννοούμενου ανταγωνισμού. Δε με απασχολεί, δεν ασχολούμαι.. Αγαπώ τη φωτογραφία πάρα πολύ. Έχω κάνει σημαντικές συνεργασίες.και αυτο με κανει να νιωθω ωραία. Πιστεύω στις σχέσεις των ανθρώπων. Μπορεί να ακουστεί περίεργο αλλά θέλω να έχω «καθαρή αύρα». Εστιάζω πολύ σε αυτό. Περισσότερο ίσως από ότι στα χρήματα. Δίνω ευκαιρίες σε εκείνους που είναι δίπλα μου, όταν όμως συνειδητοποιήσω ότι αυτοί οι άνθρωποι με φθείρουν, παύω να ασχολούμαι. Τι αξία έχουν τα λεφτά όταν κάποιος σε φθείρει; Σίγουρα χρειάζομαι χρήματα, όπως όλοι, αλλά όχι με κάθε κόστος. Πάντοτε επιλέγεις από ποιά πλευρά θα δεις τα πράγματα.

Διάλεξες δύσκολο χώρο.

Κάποιες φορές η ζωή σε πάει όπου θέλει. Ξεκίνησα σε γάμους, βαφτίσεις και πορτραίτα. Στο χώρο της μόδας βρέθηκα εντελώς τυχαία. Όμως, μου αρέσουν οι προκλήσεις, μου φάνηκε ενδιαφέρον.. Τι θα τραβούσα που δε θα τραβούσαν οι άλλοι; Δέχτηκα την πρόκληση και  από κάποια πορτραίτα, άρχισαν να με μαθαίνουν. Δέχτηκα αιτήματα φιλίας, ανέβαιναν φωτογραφίες μου σε διάφορα προφίλ, το ένα έφερε το άλλο. Δε χρησιμοποιώ τους ανθρώπους για τις ιδιότητές τους, ,αποφεύγω ακόμα και τις  selfie, ίσως λάθος δεν ξέρω. Γενικά, με τιμά το γεγονός ότι αρκετοί άνθρωποι στους χώρους που κινούμαι, εκτιμούν τη δουλειά μου και την ποιότητά της. Βέβαια, φροντίζω πάντα να παραδίδω άμεσα και έγκαιρα τις δουλειές που κάνω, κάτι πολύ σημαντικό όταν έχεις να βγάλεις δελτίο τύπου, ας πούμε. Κι αυτό εκτιμάται επίσης.

Έτσι είναι οι επαγγελματίες.

Προσπαθώ γενικώς να δείχνω τη δουλειά μου. Ότι και να τραβήξω, θεατρικά, αθλητικούς αγώνες, μόντελινγκ, εκδηλώσεις, είναι το δείγμα μου. Ένας φωτογράφος πρέπει να μπορεί να «τραβά» τα πάντα, ωραία. Έχω φωτογραφίσει παραστάσεις μπαλέτου, με λήψεις δευτερολέπτου, σε  στιγμές  μοναδικές των χορευτών. Μπορώ να δουλέψω το πορτραίτο, αλλά μου αρέσει και η πρόκληση της αυθόρμητης φωτογραφίας, μιας συγκεκριμένης μαγικής στιγμής. Απλά αγαπάω αυτό που κάνω. Προσέχω εξαιρετικά αυτά που ανεβάζω στα social media. Δεν έχω παρά ελάχιστες δικές μου φωτογραφίες, για να ξέρει ο άλλος με ποιόν θα συνεργαστεί. Δίνω σημασία στη δουλειά μου και είμαι πολύ ξεκάθαρη, πολύ τυπική. Έτσι νιώθω. Θεωρώ πάντως το πιο σημαντικό όλων, την αγάπη για αυτό που κάνεις.

Τι θα συμβούλευες κάποιον που θα ήθελε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία;

Να το αγαπάει. Θέλει πολύ γερό στομάχι κι είναι δύσκολο, όλα όμως καλύπτονται όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, όταν είσαι ευχαριστημένος.

Οι υπέροχες φωτογραφίες της Μαρίας Ναούμ περιμένουν να τις απολαύσετε στο site: namavart.gr

Άννα Παχή

Άννα Παχή

Παιδί της πόλης και Αιγόκερως. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα, γράφοντας για όσα της κάνουν εντύπωση, καλή ή κακή. Έχει εκδώσει τη νουβέλα «Το έπος των Gpeleαίων» και τον Οδηγό Επιβίωσης «Αντρών Εγχοιρίδιον». Της αρέσουν οι σοκολάτες και τα μιούζικαλ.

Δείτε επίσης