Συνέντευξη στην Άννα Παχή

Ζει κι εργάζεται στην Άρτα. Θέλει να ταξιδεύει με τη μουσική και το κοινό του. Το iart.gr παρουσιάζει τον Νίκο Σιακούφη.

Νίκο, τι σε έσπρωξε στη μουσική; Πότε κατάλαβες ότι αυτό θέλεις να κάνεις;

Έχω τη μουσική μέσα μου από παιδί, την κουβαλούσα όπως το δώρο που πήραμε και μας άρεσε τόσο που θέλαμε να κοιμόμαστε μαζί του. Όταν ήμουν σχετικά ώριμος, περίπου στα 21 μου χρόνια, ξεκίνησα να το παλεύω με αργά βήματα, χωρίς βία αλλά με αγάπη και λατρεία για την τέχνη αυτή. Άρχισα να διαβάζω στίχους τραγουδιών και να ακούω πολύ, όλα τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου να εμφανιστούν και μιλάω φυσικά για τη δημιουργία.

Πόσο δύσκολο ήταν να υλοποιήσεις το όνειρό σου; Ποιά είναι η κινητήριος δύναμή σου για να συνεχίζεις;

Στην αρχή το όνειρο ήταν να φτιάξω ένα τραγούδι, στη συνέχεια ένα άλμπουμ και αργότερα περισσότερα άλμπουμ. Όλη αυτή η σταδιακή αναζήτηση για το κάτι παραπάνω, μου δίνει συνεχώς την εντύπωση πως δεν υπάρχει τέλος σ’ αυτό το ταξίδι και θα ήθελα να είναι η πιο δυνατή εμπειρία της ζωής μου. Αντλώ δύναμη από τα πάντα γύρω μου, κυρίως από τους ανθρώπους, όταν μου λένε πως η μουσική μου είναι όμορφη. Ξέρω πως ίσως να μην φτάσω ποτέ στην καταξίωση από το ευρύ κοινό, αλλά η αίσθηση πως με τα τραγούδια σου κάποιος, κάπου μακριά μπορεί να αισθανθεί, είναι η καλύτερη ανταμοιβή για μένα. Για αυτό συνεχίζω και θα συνεχίζω να γράφω τραγούδια.

Πες μας λίγα λόγια για τις μέχρι τώρα δουλειές σου.

Η αρχή του ταξιδιού έγινε το 2011 με τα »Χάρτινα Τρένα». Γράφτηκε με τη βοήθεια φίλων μουσικών από όλη την Ελλάδα και ήταν ουσιαστικά κομμάτια των μετεφηβικών μου χρόνων, που κινήθηκαν με βάση τον αυθορμητισμό και τον ενθουσιασμό. Έτσι ακούστηκε το »Υπέροχη μέρα» το πιο δυνατό single του δίσκου που χαρακτηρίστηκε η πιο αισιόδοξη νότα εκείνης της χρονιάς. Τρία χρόνια μετά, η συνεργασία μου με τον καθηγητή μουσικής Νίκο Σαλωνίτη γέννησε ένα νέο ήχο και μια όμορφη ιδέα δημιούργησε το »Ταξίδι σε φόντο μπλε» ένα κομμάτι που με σημάδεψε πάρα πολύ και στο οποίο προστέθηκε ένα αριστουργηματικό βίντεο κλιπ. Η τελευταία μου προσπάθεια, δημιουργήθηκε από την ιδέα να πειραματιστώ στο ροκ ύφος με κάποια όργανα που χαρακτηρίζονται από έντεχνη και παραδοσιακή χροιά.  Έτσι, σε συνεργασία με τον Πάνο Παπακώστα στα Γιάννενα,  φτιάξαμε τα »Βήματα στο χιόνι» που παρόλο ότι λόγω καλοκαιριού δεν έχει ακόμη ταξιδέψει στα ραδιόφωνα, όσοι το ακούν λένε ότι είναι το πιο εμπνευσμένο κομμάτι που έγραψα ποτέ.

Η μουσική σου είναι ένα – αν μπορώ να το πω έτσι – μείγμα ποπ και ροκ ύφους. Πρόκειται για αυτό που νομίζεις ότι σου ταιριάζει περισσότερο ή θα ήθελες να πειραματιστείς και με άλλα είδη κάποια στιγμή;

Η μουσική βγαίνει από μέσα μου χωρίς χαρακτήρες. Έχω γράψει κομμάτια σε διαφορετικό ύφος. Όλα όμως θα έρθουν με τη σειρά τους όταν ο καιρός το επιτρέψει. Μέχρι τότε ας κάνουμε μόνο Βήματα στο χιόνι…

Ζεις στην Άρτα. Οι περισσότεροι συνάδελφοί σου έρχονται στην Αθήνα. Θα παραμείνεις εκεί ή σκέφτεσαι μια μετεγκατάσταση;

Κάποιοι έρωτες σε στοιχειώνουν για όλη σου τη ζωή. Μπορεί να σε αφήσουν να ξεφύγεις για λίγο, να προσποιηθούν πως σε ξέχασαν αλλά κάποια στιγμή θα σε φέρουν πάλι κοντά τους. Σου τραγουδούν ακριβώς το τραγούδι που θες ν’ ακούσεις και σε κρατούν στην αγκαλιά τους που είτε γελάσεις είτε κλάψεις νιώθεις ασφαλής. Αυτός είναι ο λόγος που είμαι στον τόπο τούτο και δεν θέλω να φύγω, ποτέ.

Τι σου έχει δώσει η μουσική έως τώρα και τι πιστεύεις πως της έδωσες εσύ;

Η μουσική μου δίνει την ευκαιρία να εκφραστώ, να βγάλω από μέσα μου έναν κόσμο σκοτεινό και να τον φωτίσω… Είναι η ευκαιρία να σχετιστώ με το ιδανικό, αυτό που σε κάνει να νιώθεις την πνευματική ολοκλήρωση. Αυτό που εγώ έδωσα στη μουσική είναι ο εαυτός μου, κάτι πολύ αγνό και αυθεντικό στον κόσμο, μια παράδοση ψυχής σε κοινή θέα και αυτό μόνο και μόνο γιατί πιστεύω πως ο καλλιτέχνης πρέπει να ανήκει στο κοινό, όχι να κλείνεται στον εαυτό του.

Τι θα ήθελες να κρατά το κοινό από τα τραγούδια σου κι από σένα γενικά ως καλλιτέχνη;

Το ότι είμαι κάποιος που δημιουργώ με ψυχή και όχι για εντυπωσιασμό, αυτό νομίζω είναι ξεκάθαρο σαν μήνυμα προς τους ακροατές.

Με ποιόν μεγάλο μουσικό Έλληνα ή ξένο θα ήθελες να συνεργαστείς;

Και βέβαια υπάρχουν καλλιτέχνες που θα ήθελα να συνεργαστώ μαζί τους κάποτε, ένας από αυτούς είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.

Υπάρχουν σχέδια για εμφανίσεις και ποια;

Θα γίνουν κάποιες συναυλίες στην ευρύτερη περιοχή της Δ. Ελλάδος μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, αλλά ο στόχος μου είναι η Αθήνα για το Χειμώνα που θα παρουσιάσω τη νέα μου δουλειά.

Τι έχεις εισπράξει από την μέχρι τώρα επαφή σου με τον κόσμο;

Το χαμόγελο της ικανοποίησης ότι αυτό που κάνω είναι όμορφο και αληθινό.

Θα ήθελες να μου πεις ένα τραγούδι που όποτε κι αν το ακούς, σε συγκινεί;

Ιδιαίτερη ερώτηση και ιδιαίτερη απάντηση… Ναι υπάρχει ένα κομμάτι που μου θυμίζει πολλά όμορφα πράγματα, είναι το Words του F.r. David.

Άννα Παχή

Άννα Παχή

Παιδί της πόλης και Αιγόκερως. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα, γράφοντας για όσα της κάνουν εντύπωση, καλή ή κακή. Έχει εκδώσει τη νουβέλα «Το έπος των Gpeleαίων» και τον Οδηγό Επιβίωσης «Αντρών Εγχοιρίδιον». Της αρέσουν οι σοκολάτες και τα μιούζικαλ.

Δείτε επίσης