Γράφει ο Δημήτρης Βαρβαρήγος

Γιατί; με αυτόν τον αιτιολογικό σύνδεσμο ως ερώτημα, να ταλανίζει σκέψεις και συνειδήσεις, η Άννα Ετιαρίδου έγραψε ένα υπέροχο, δυνατό σε εκτέλεση και απολύτως επίκαιρο έργο, τους επισκέπτες του Δεκαπενταύγουστου, ορμώμενη από την ευαισθησία της απέναντι στην κατάφωρη κοινωνική αδικία που ασκεί η κατάχρηση της εξουσίας σε όποια της μορφή.

Κι όπως γράφει η ίδια στο σημείωμα της συγγραφέως: Γιατί οι άνθρωποι δεν αντιδρούν όταν αδικούνται; Γιατί επιτρέπουν σε κάθε μορφή εξουσίας να τους συνθλίβει Γιατί δεν ενώνονται απέναντι στην αδικία; Αυτά τα ερωτήματα αποτελούν τη βάσει για κάθε σοβαρή κοινωνικοπολιτική συζήτηση που ακούω γύρω μου, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια –τα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Τι μας συμβαίνει κι ενώ οργιζόμαστε με τον τρόπο που μας τσαλαπατάει το σύστημα, δεν απαντάμε. Τι είναι αυτό που μας παγώνει και μας αφήνει μουδιασμένους, να παρακολουθούμε να παίρνονται αποφάσεις για τη ζωή μας, χωρίς να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα;

Οι επισκέπτες του Δεκαπενταύγουστου, είναι ένας σταθμός για τα θεατρικά δρώμενα καθώς προβάλλει πράξεις και συμπεριφορές των κατεχόντων όπου είναι ίδιες κι απαράλλαχτες ανά τους αιώνες και δεν διαφοροποιούνται στο ελάχιστο με την όποια εξέλιξη του κόσμου που ασκεί η εκπαίδευση στη διαδικασία δημιουργίας, διατήρησης ή/και ενίσχυσης των κοινωνικών και πολιτισμικών ταξινομιών και ανισοτήτων.

Το αφεντικό θα είναι πάντα αφεντικό και ο εργάτης πάντα εργάτης καθώς ο τρόπος με τον οποίο είναι συγκροτημένες οι κοινωνίες συντελεί στο να υπάρχουν ανισότητες στην κατανομή του πλούτου, των δικαιωμάτων, της πρόσβασης στην γνώση ανάμεσα στα μέλη των κοινωνιών.

Το αφεντικό στο έργο -το ρόλο ενσαρκώνει ο Κώστας Δελακούρας και σκηνοθέτης της παράστασης- αυτό ακριβώς μας δείχνει πως αποδομεί την απόλυτη τάξη και ισοτιμία των εργατριών του, με τη μισανθρωπία και την απειλή του ανδρισμού του μετατρέπεται σε ένα ανθρωπόμορφο τέρας δίχως την παραμικρή αιδώ απέναντι στις υλικές-βιολογικές ανάγκες τους.

Το έργο αναφέρεται στον χωρόχρονο της σκοτεινής εποχής της μεταπολεμικής Ελλάδας του 50, όπου ανέχεια, πρόβλημα στέγασης, διατροφής και ένδυσης είναι καίρια θέματα. Στο έργο βλέπουμε την τραγική ανθρώπινη ιστορία έξη ταλαιπωρημένων-πληγωμένων γυναικών εγκλωβισμένων στην έλλειψη ονείρων και προοπτικής, να παλεύουν, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν μέσα από το βάσανο του φόβου σκύβοντας το κεφάλι στην κατάχρηση εξουσίας που διαφεντεύει τις ζωές τους

Μια παράσταση ώριμη και συμπαγής από κάθε άποψη. Αληθινές ερμηνείες όλων των συμμετεχόντων που βάζουν το θεατή κοινωνώ των σοβαρών προβλημάτων, εγείροντας μέσα του συναισθήματα θυμού, οργής και αγανάκτησης.

Είναι μία παράσταση που δεν πρέπει κανείς να χάσει.

«Οι επισκέπτες του Δεκαπενταύγουστου»

από την Ομάδα Πλάνη

Συγγραφέας: Άννα Ετιαρίδου

Σκηνοθεσία: Κώστας Δελακούρας

Παίζουν

Άννα Ετιαρίδου

Γιάννα Σκουλικάρη

Άννα Πλουμίδου

Ηλιάνα Νικολοπούλου

Κατερίνα Μητρούση

Χαρά Καραβασιλείου

Κώστας Δελακούρας

Φωτογραφίες: Μάνος Γεωργίου

Μουσική: Σέργιος Τελλής

Φωτισμοί-Ηχοληψία: Σάββας Σουρμελίδης

Στο Θέατρο «Βαφείο» – Λάκης Καραλής από τις 3 Νοεμβρίου, για δεύτερη χρονιά

Δημήτρης Βαρβαρήγος

Δημήτρης Βαρβαρήγος

Η ιστορία μου ξεκινάει κάτω από την Ακρόπολη -στο Θησείο- με βαθιά καταγωγή τη Φλωρεντία. Μεγάλωνα κι ένιωθα να με τραβάει κοντά της η τέχνη του λόγου.
Κι ως είθισται, τα όμορφα πράγματα να συμβαίνουν αθόρυβα, αφοσιώθηκα στη λογοτεχνία, γράφοντας μυθιστορήματα – θεατρικά έργα & ποιήματα.
Η γραφή είναι τρόπος να ζω… τρόπος να υπάρχω.
Είναι ψυχική υπόθεση. Στάση ζωής. Τόπος δύναμης και προσωπικής ελευθερίας.

Δείτε επίσης